Bugun bir huzun var uzerimde.. Aslinda bu huzun dun basladi.. Annem ve kardesim yarin Turkiye'ye donecekler.. Ve ben sanirim bu yuzden duygusala baglamis bulunmaktayim.. Onlari cok ozlemistim, gelmeleri gercekten cok iyi oldu benim icin ama simdi gidecek olmalari tekrar bir huzunlendirdi beni.. Aslinda gitmeseler, kalsalar benimle ben donene kadar ...
Duygusal modumda oldugum icin adeta bugun dokunsalar aglayacagim.. Bazen bazi seyler de yolunda gitmez ya hani.. Bide su siralar benim icin genel olarak oyle.. Ozlemler, hasretler, tukenmislikler hep benimle sanki.. Adeta birakmiyorlar pesimi..
Unutamadiklarim, vazgecemediklerim de benimle birlikte buradalar.. Aslinda onlari gerimde birakmayi gercekten cok istemistim ama basaramadim.. Insan aklindakileri istesede sadece kisa bir sure icin birakabiliyor, dusunmekten vazgecebiliyor daha sonra yine beraberinde oldugunun farkina varinca insanin ici burkuluyor..
Ev sahibimiz de tum yasadigim zorluklara tuz biber ekliyor adeta.. Cok enterasan bir kadin.. Her seyden, her zaman sikayet edebilme potansiyeli var.. Cok merak ediyorum bu yolculugun sonunda neler olacak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder