Bugun sabah annem ve kardesimi Turkiye'ye ugurladim.. Su an icim buruk ve yazmaya basladim.. Iki haftaligina gelmislerdi ama ben kisa sure de olsa alismistim onlara.. Burda benimle olmalari benim icin mutluluk kaynagiydi.. Her ne kadar ayni evde yasiyor olmasak da benim icin gercekten onlarin buraya gelmis olmasi cok iyi oldu.. Geldiler, tatilleri bitti ve geri donduler.. Ister istemez insanda onlari ugurladiktan sonra bir yalnizlik hissi olusuyor.. Ben de mi gitsem acaba diye dusundum bir ara :) Edi ile budu kaldik yine burada..
Soyle bir geriye bakip dusunuyorum da o kadar cok yasadik ki buraya geldik geleli... Ne zaman yasandi hepsi, hangi ara bu kadar ani biriktirdik bilmiyorum...
Turkiye'ye donunce anlatacak bir dolu seyim var artik benimde..
Bu arada dun A. ile konustum.. Onunla konusmak evet mutlu ediyor beni, ozledigimi anliyorum ama ardindan beni tekrar uzer mi diye korkmadan da edemiyorum.. Allah'im ne olacak benim boyle sonum :) Onunla konusurken geri donsem Turkiye'ye diye dusunmeden edemiyorum ama sonrasinda da bile bile lades demek istemedigimi fark ediyorum..
Hayat artik benim istedigim yonde akmaya baslasa keske..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder