"Onsuz, ondan uzakta geçen her gün öylesine zor gelmeye başlamıştı ki Sonsuz'a hatta bazen günler bitmek bilmiyor diye içten içe hayıflanıyordu..
Yeni dünyasına alışmıştı oysa ki.. Ama kalbinde, aklında hep bir eksiklik hissediyordu, hep bir yarısını geride bırakmışlık hissi gelip oturuyordu içine, en olmadık zamanlarda.. Aslında onu meşgul edebilecek o kadar çok şey vardı ki çevresinde, istediği anda onlara kapılıp kendini zamanın hızlı akışına bırakabilirdi.. Ama yapmıyordu, yapmak istemiyordu belki de..
Onun sesini duymak, onunla konuşmak için çoğu zaman kendisi fırsat yaratır olmuştu Sonsuz.. Bildiği bir tek şey vardı 'gözden uzak olan gönülden de uzak olur'.. Hayatında yaşadığı en uzun ilişkisinde deneyimle öğrenmişti bunu. İşte bu yüzden bir an önce dönmek istiyordu. Tuttuğu günlükte her gün sayfalarca Aşk'tan söz eder olmuştu.. O gün ne konuştuklarını, ona olan sevgisini, her şeyi.. Bunlardan Aşk bihaberdi o zamanlar. Sonsuz içinde yaşıyordu bu büyük sevdayı.. Aşk'a duygularını, hissettiklerini dönünce, onun gözlerinin içine bakarak söylemeyi planlıyordu..
Yalnız kalıp, düşünmek için çok zamanı olmuştu Sonsuz'un.. Aşk'a olan duygularının tam olarak ne olduğunu, neyle bu duyguları anlatabileceğini, kendine itirafı gerçekten uzun zaman almıştı.. Hep kafasının bir köşesinde,
'Gerçekten seviyor muyum?'
sorusu vardı.. Günlerce bu sorunun cevabını aradı Sonsuz.. Hislerinden emin olmadan ümit vermek istemiyordu çünkü Aşk'a..
Öyle değişik şeyler yaşadı ki Sonsuz.. Tek başına yaşamını sırtlanmanın ne demek olduğunu öğrenmişti.. Oradayken yaşayabileceği pek çok şeyden kendini çekti, Aşk'a karşı bu kadar yoğun şeyler hissederken ondan uzakta onun haberi olmasa bile ona ihanet etmek istemiyordu.. Bu yüzdendi belki de yaşayabileceği pek çok fırsatın eline geçtiği sırada böylesine Aşk'ı araması, onun sesini duymaya ihtiyaç hissetmesi.. Ne olursa olsun hiç bir zaman ona sadakatsizlik etmemişti ve içi rahattı bu yüzden..
Aşk'ın da hayatında pek çok şey olmuştu bu süre zarfında.. Talihsiz kazalar yaşanmıştı.. Sonsuz, Aşk'tan bunları öğrendiğinde, Aşk'a destek olabilmek için yanında olmayı ne de çok istemişti o günlerde.. Elinde fırsatı olsa atlayıp uçağa gelmeyi, Aşk'a destek olmayı nasıl da düşünmüştü.. Bu çok zordu, Sonsuz bunu biliyordu ve bu açığı konuşarak kapatmaya çalışıyordu.. Aşk kendini yalnız hissetmesin diye çabalıyordu, aralarında onca mesafe olmasına rağmen.. Yaptıklarını herhangi bir karşılık bekleyerek de yapmıyordu üstelik.. Belki aynı durumda Sonsuz olsa, Aşk kılını bile kıpırdatmayacaktı.. Ama o an bunları düşünmüyordu bile.. Sonsuz, sadece Aşk'ın yanında olmayı,onun kendini yalnız hissetmemesini ve ona hep olacağını hissettirmeye çalışıyordu sadece.. Sevgi, zaten zor günlerde bile insanın sevdiğinin yanında olması değil miydi?
Ne olursa olsun Sonsuz, Aşk'ın hep yanında olmuştu ve olacaktı da.. Ona hissettikleri kalbinin sesini dinlemesini söylüyordu ve Sonsuz bu sefer bunu yapacaktı.. Aşk'a ne olursa olsun hep destek olacaktı..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder