uykusuz her gece..

Teoman'ın şarkısında ne de güzel söylemiş.. 
'Tam ona sarılırken gördüm pencereden 
Gülünecek ne vardı, gülüyordun ya öperken
Bu gece seninle olalım canım derken
Sildim seni o anda kalbimden
Neydi kopan içimden
Yıllar zincirinden
Öldüm sanki yaşarken
Kaçtım hemen o sahneden

Kendimi buldum ben çalıştığım bu yerde
Azalır acılar da belki gitgide
Uykusuz her gece bu soğuk kahvede
Sabahlarım bazen günlerce
Rüyalarıma gelme diye
Uykusuz her gece, yorgun ölesiye
Unutur muyum seni yorulsam her gece
Masada boş bardaklar
Kirlenmiş tabaklar
Çoğalıyor önümde bitmesin sabaha kadar
Yakmıyor elimi artık bu kaynar sular
Yoruldukça kaybolur acılar..'

Çalış çalış yetemez oldum.. Ne olacak benim bu halim diye kendime sormaktan da yoruldum bir o kadar.. Yaz yaz bitmiyor.. Oku oku insanda derman kalmıyor.. Ee okuyup da büyük adam olabilecek miyim acaba merakla bekliyorum. Bu filmin sonu nereye gidecek acaba.. 

Belki de yorgunum dostlarım. Oyüzden bu sitemim,kırgınlığım,uykusuzluğum.. Belki de özlem, beni bu hale getiren kim bilir..

Hayatımda 5 yılda öyle büyük değişiklikler olmuş ki.. Oyüzden şu sıralar en çok merak ettiğim şey bundan sonraki 5 yılda acaba neler olacak? Hayat nerelere savuracak acaba bu sefer beni.. Sevdiklerimi benden almasın hayat, bunu öyle içten istiyorum ki.. Onlar benim herşeyim.. Özellikle ailem.. Onlarsız ne kendimi ne hayatımı düşünebiliyorum.. Allah beni onlarsız bırakmasın...