Ver elini sevgili,
Yada tut elimden....
İstanbul'da sonbaharı birlikte yaşayalım. Birlikte karış karış gezelim, görelim sonbaharın bin bir tonunu bu şehirde.
Galata'dan Kadıköy'e, Adalar'dan Kız Kulesi'ne Beşiktaş'tan Ortaköy'e Bebek'e gezilmedik yer bırakmayalım el ele verip..
Gülerek yaşayalım yine eskisi gibi.. Dalga geçelim hayatla bir bir.. Ne varsa canımızı sıkmaya, bizi üzmeye çalışan şey bizi etkilemesine izin vermeyelim. Biz onları üzelim. Bilirsin ya birlikteysek hiç bir engel tanımayız biz.. Yeter ki birlikte olalım..
Senden öğreneceğim çok şey var, hep derdim ya. Hayatla dalga geçmeyi sen öğrettin bana ilk, unuttun mu? Daha öğretemediğin şeyler için kal yanımda.. Çok iyi bir öğrenci olacağım ben söz veriyorum sana. ^_^
Bilirim ki İstanbul'u yalnız sevemezsin sen. Yalnız kalmak istemezsin o koca şehirde. Zaten benimki de laf.. Kim ister ki yalnız kalmayı, yalnızlığı... Evet seviyormuşuz gibi yapıyoruz belki.. Ama gerçek öyle mi?!
Kim istemez güveneceği birinin olduğunu bilmeyi?! İyi kötü ne varsa paylaşabileceği yada gece en son onu düşünürken uyuyakalmayı?! En önemlisi de sevip, aşık olmayı kim istemez ki?!
Şanssızlık vurdu evet bizi de.. Bizde çabuk kırıldık, incindik belki kim bilir... Çıkan bir rüzgarla darmaduman olduk yada adı her neyse..
Tut elimden sevgili. Tut ve bir daha hiç bırakma..
http://www.youtube.com/watch?v=xys1XBKUDck
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder