Şu an ne hissediyorum, nasıl bir ruh hali içindeyim gerçekten bilmiyorum.. Tek bildiğim gerçekten SIKILDIĞIM!
Her şeyden, herkesten üstelik.. İnsanlar ya beni anlamıyor yada ben kendimi anlatamıyorum, anlatmakta yetersiz kalıyorum...
Bazen öylesine özlüyorum ki eski günleri..
Napmam gerektiği konusunda da bir fikrim yok.. Şu aralar yaşamak için yaşıyor gibiyim.. Günü kurtarma çabası belkide...
Yorgun, bitkin, kırgın hissediyorum kendimi.. Elimden olmadan insanlardan uzaklaşıyorum. Belkide çok doldum ve bu yüzden böyle hissetmem bilmiyorum ama yalnızlığı tercih ettim sanırım ben...
Yazmak istediğim o kadar çok şey var ki.. Beni boğazıma kadar sıkan, düğümlenip kalan pek çok şey...
Yazsam ne değişecek ki... Ben yine aynı şeyleri hissetmeye devam edeceğim nasılsa..
Melankoli ve bunalım kokan bir akşamdan herkese iyi ve mutlu akşamlar....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder