2013 yılınında on bir ayın sultanını Ramazan ayını da geride bıraktık.... Acısıyla tatlısıyla bir sürü şey kaldı ardımızda....
Veee geldik bayrama... Küçükken bayramları çok severdim. Evet, şimdi de seviyorum ama daha buruk geçiyor artık bizim bayramlarımız.... Özellikle tonton anneannem vefat ettikten sonra bir tarafımız hep eksik gibi....
Küçükken bayramlarda en çok sevdiğim şey, tüm ailenin bir araya gelip koskoca bir masa etrafında yenen yemeklerdi... Ne yazık ki o yemekler artık eskisi gibi o koskoca masalarda kalabalık yenmiyor... Kırgınlıklar, küskünlükler insanoğlunu yakaladı mı bırakmıyor sanırım.... Ama yine de hala ailemiz 'biz' olabiliyor ve bu da bize yetiyor.....
Bugün gerçekten benim için çok önemli ve değerli olan arkadaşım N.Ç. ile buluştum ve onunla konuşmamızın ardından tekrar yazmaya, bloga geri dönmeye karar verdim aslında..... Sanırım ona bir teşekkür borçluyum bu anlamda.... N.Ç., teşekkür ederim, iyi ki varsın....
Geç yayınlanan bir post olsa da paylaşmak istedim, o günün anısı canlı tutabilmek için.....
Yazım tarihi : 09/08/2013
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilSenii yerim benim güzeel yavrucuuum =)) Asıl ben teşekkür ederim yanımda olduğun için, güzel arkadaşlığını bana sunduğun için ;))
YanıtlaSilSeviyoruum senii, sen artık benim kızımsıın ;))
Yazmaya tekrar başlamana da çooook sevindim ;))
evet umarım bırakmadan tekrar yazabilirim aklımdakileri :))
YanıtlaSilbende seni seviyorum.....