Her şey, herkes yapmacık gelmez mi kimi zaman gerçekten?! Şöyle bir durumlardan, olaylardan uzaklaşıp baktığınızda aslında her şeyin ne kadar samimiyetsiz olduğunu görmeniz ne kadar da mümkün olabilir aslında...
Kıskançlık, çekememezlik değil mi her şeyin temelinde yatan şey gerçekte?! Kendimizi hep üstün görme isteğinden kaynaklanmıyor mu?! Hep bir bencillik sarmış etrafımızı, bu halde yaptıklarımızla bir başkasına zarar verip vermediğimizi göremiyoruz bile.. Peki ama neden hep bencilce hareket eder ki insan?! Neden kendini hep bir aşağıda görüp, ne yapacağını bilmez şekilde eli ayağına dolaşır içindeki hırsla, kötülükle.. Aslında gerçek zararı kendine vermek değil midir bu?!
Yapmayın ya yapmayın.. Gerçekten ne kendinize zarar verin ne de bir başkasına.. Kendi yolunuzda yürümeyi öğrenin, zor da olsa yolun kenarındaki çizgilerden dışarı çıkmamayı.. Üzmeyin karşınızdakileri, bencil olmayın, bilmişlik yapmayın.. Cesur olun, hayatın size verdikleriyle yüzleşmekten korkmayın.. Elinizdekilerle yetinmeyi, mutlu olmayı bilin.. Hayattan hep daha fazlasını isteyip, bunu yaparken de başkalarını ezip geçmeyin, onlarla, onların duyguları ile oynamayın..
Cesur ve dürüst olun!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder