Bu sarkiyi her dinledigimde onu hatirlamamam mumkun degil.. Aradan onca zaman gecmesine ragmen bu sarkiyi her dinleyisimde icimin aciyor olmasi asil kotu olan sey.. Pek cok sey paylastik biz onunla ama ben, ben sebep oldum belki de boyle bir sona..
Dogum gunu bugun onun ve ben onu burdan aradim sirf sesini duyup, dogum gununu kutlayabilmek icin.. Ses tonunu bile unutmusum.. Ben unutmusum onunda unutmus olma ihtimali olasi..
Soyleyeceklerim dugumlendi yine bogazima.. Tikandi kaldi pek cok sey ve ben kisaca soyleyeceklerimi soyleyip kapatmak zorunda kaldim.. Sonrasinda yine keskeler dolandi durdu kafamin icinde..
Zaman o kadar cabuk geciyor ki.. Dun hayatinizda olan birisi bugun hayatinizda olmayabiliyor.. Bazen bu insanin kendi elinde de olabiliyor, bazen insanin elinde olmadan avuclarinin arasindan kayip gidiyor ozellikle kaybetmek istemedikleri.. Insanin kirip, incitmemek icin uzerine titredikleri bir o kadar da cabuk terkedebiliyor..
Yasananlar, yasanmasi muhtemelken yasanamayanlar ve pek cok sey.. Hepsini dusundukce daha da cikmaza girilmesi muhtemel ne yazik ki..
Tarkan'in 'adimi kalbine yaz' sarkisini onunla dinlerken her kelimesinin bizim icin bir anlami olmasini soylemisti.. O zaman gercekten anlayamamisim degerini demekten baska birsey gelmiyor ne yazik ki elimden :(
Her 5 Eylul'de bunu yasayacak miyim bilmiyorum ama ben inatla onu unutmamak icin kendimle savasiyorum sanirim.. Birlikte oldugumuz dogum gununu keske daha farkli gecirseydik.. Nerden bilebilirdim ki bizim son birlikte oldugumuz gunler oldugunu, sona yaklastigimizi...
Ne olursa olsun hala kararsizim ve dusundukce daha da icinden cikilmaz bir dugumun icine giriyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder