Açınca fark ettim yazmayalı ne kadar da uzun zaman olmuş.. Ha bugün yazayım ha yarın derken zaman akmış, yazılacaklar yığınla birikmiş..
Bugün asıl yazma isteğimi uzun zaman sonra gittiğim Ankara Hamamönü'ne boçluyum aslında..
Kpss kursundan arkadaşlarımla sabah kahvaltısını bugün Hamamönü'ne gittik.. Hazır kurs tatilken planları yapıp bu fırsatı değerlendirelim dedik.. İyi ki de öyle yapmışız..
Hava geçen hafta içine göre yağmurlu ve soğuktu ama arkadaşlarla yapılan sıcacık sohbet her şeyi unutturdu..
Sabah öncelikle kahvaltı ile güne başladık.. Sabah kahvaltısı için Bahçem Cafe'ye gittik.. Şiddetle tavsiye ederim kahvaltı tabağı ve kaşarlı menemenini.. Bu leziz tatları denemelisiniz.. Pişman olmayacağınızı sanıyorum.. Üstelik fiyatları da oldukça hesaplı.
Ardından Tahtakale Kahvecisi bir sonraki durağımız oldu. Aslında ilk başta kumda Türk kahvesi içmeyi düşünüyorduk. Sonrasında tavsiye üzerine dibek Türk kahvesini denedik.. İçinde pek çok şeyi barındıran bu kahve sizi kendine hayran bırakıyor..
Bu arada unutmadan Mehmet Akif Ersoy müzesini de oraya kadar gitmişken tabi ki ziyaret ettik..
Bugün benim için güzel bir o kadar da yorucu geçti..
Bu da bizden bi kare.. Birimiz eksik ama....
Bazen kendime soruyorum neden ben bu kadar iyi niyetliyim diye?! Hatta kendime bazen kızıyorum da bu yüzden...
Mesela kimseyi kırmak istemiyorum. Birinin bana ihtiyacı mı var, ben hooop ordayım... O kişiye destek olmak, kendisini yalnız hissetmesine engel olmak için..
Peki ya benim ihtiyacım olduğunda?!
Bu kişiler yanımda olur mu?! Benim elimden geleni yaptığım gibi onlarda bana destek olurlar mı acaba?!
İç sesime bu konuda kulak verecek olursam bana "hı hı benim saftiriğim sen saf saf düşünmeye devam et" diyor...
Çok düşünüyorum mesela.. Belki de haddinden fazla.. Değmeyecek kadar çok...
Sevdiğim zaman çok seviyorum mesela... Fazlasıyla değer veriyorum... Hak etmeyeceklere hemde...
Kin tutamıyorum en basitinden.. İnsanların kötü yanlarını görmek istemiyorum belki de...
Küs kalamıyorum kimseyle.. Unutuyorum...
Herkese musmutlu yıllar :)
Bugün yeni yılın ilk günü... Ankara'da hava o kadar güzel görünüyor ki insanın baktıkça içi açılıyor resmen... Adeta bahar havası gibi...
Dün gece yılbaşıydı bilindiği üzere.. Ben malum bu yıl KPSS'ye hazırlanıyorum bir taraftan da okulu yürütmeye çalıştığım için yorucu geçiyor.. Haftaya finaller başlayacağından dışarı çıkmayı gözüm yemedi açıkça.. Zaten kurstan mütevellit okulu iyice boşlamış durumdayım.. Durum böyle olunca bu yıl başını evde geçirmeye karar verdik..
Ben ders çalışmayı düşünüyordum aslında ama düşündüğüm gibi olmadı :) İyi de oldu aslında bu yılbaşı çok eğlenceli ve unutulmaz oldu benim için...
Kısaca dün geceden bir kaç kare paylaşmak istiyorum sizinle...
Önce annemle bir güzel soframızı donattık.. Ardından babam artık ustası olduğu çiğ köfteyi yaptı.. Gerçekten çok lezzetliydi.. Sonra tombala, kuruyemiş, yeni yıl pastası, sohbet muhabbet derken sıra hediyelere geldi...
İşte en sevdiğim an :) Bu yıl aldığım birbirinden güzel yeni yıl hediyeleri için çok teşekkür ederim ama bu pandifler benim için çok anlamlı oldu...
Annemin bana yeni yıl hediyesi olan bu pandifler öyle çok hoşuma gitti ki dayanamayıp burada paylaşmak istedim.. Üzerindeki kalpler de muhteşem :)
2014 yılının hepimize güzellikler getirmesini diliyorum.. Umarım yeni yılda gönlünüzden geçenler bir bir hayatınızda da yerini almaya başlar.. Sağlık, mutluluk, başarı, tabi olmazsa olmaz para ve aşk dolu bir yıl bizimle olsun...
İyi seneler.....
